Je helpt je kind naar school en wil daarna eigenlijk gaan sporten maar ziet dat het huishouden nog wacht, er is zoveel te doen, en dan moet er ook nog gewerkt worden.

Je vliegt van hot naar her en probeert tussendoor even rust te pakken door te gaan zitten, maar diep van binnen wil je zingen, dansen, lachen, plezier maken. Je beseft dat je je vreugde ergens kwijt bent geraakt.

's Avonds zit je op de bank omdat je het gevoel hebt dat je bij hem moet zijn. Maar het liefst lig je om 21.00 uur met een boek in bed, want jouw dag begint al om 6 of 7 uur.

Dit is niet hoe je had gedacht dat je leven eruit zou zien.

Je weet misschien niet meteen wat je nu nodig hebt, maar weet wel dat je een luisterend oor en erkenning mist.